[ وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا (٢٠) ] وه‌ شاخه‌كان هه‌ڵئه‌كه‌نرێن له‌ شوێنی خۆیان وه‌ به‌ هه‌وادا ئه‌ڕۆن وه‌كو ته‌پ و تۆزیان لێ دێت، وه‌ وه‌كو صوفی شیكراوه‌یان لێ دێت ئه‌وه‌ی كه‌ سه‌یر ئه‌كات وا ئه‌زانێ شتێكه‌و هیچیش نیه‌ و شوێنه‌واریشى نامێنێ.