[ وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ (٢) ] خواى گه‌وره‌ سوێند ده‌خوات به‌م قورئانه‌ پیرۆزه‌ كه‌ پڕه‌ له‌ حیكمه‌ت، وه‌ هه‌موو ئایه‌ته‌كانی موحكه‌مه‌.