وَأَنَّهُۥ

كَانَ

يَقُولُ

سَفِيهُنَا

عَلَى

ٱللَّهِ

شَطَطٗا

٤

و این‌که سفیه (و نادان) ما (شیطان) دربارۀ الله سخنان ناروایی می‌گفت.