وَمَا

لَنَآ

أَلَّا

نَتَوَكَّلَ

عَلَى

ٱللَّهِ

وَقَدۡ

هَدَىٰنَا

سُبُلَنَاۚ

وَلَنَصۡبِرَنَّ

عَلَىٰ

مَآ

ءَاذَيۡتُمُونَاۚ

وَعَلَى

ٱللَّهِ

فَلۡيَتَوَكَّلِ

ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ

١٢

و ما را چه شده است که بر الله توکل نکنیم، در حالی‌که ما را به راه‌های (سعادت بخش) مان هدایت فرموده است؟! و مسلماً ما بر آزارهای که به ما می‌رسانید صبر خواهیم کرد، (و رسالت خود را خواهیم رساند) و توکل‌کنندگان باید تنها بر الله توکل کنند».