فَأَلۡقَىٰهَا

فَإِذَا

هِيَ

حَيَّةٞ

تَسۡعَىٰ

٢٠

پس (موسی) آن (عصا) را افکند، که ناگهان ماری شد که (به هر سو) می‌دوید.