ثُمَّ

ءَاتَيۡنَا

مُوسَى

ٱلۡكِتَٰبَ

تَمَامًا

عَلَى

ٱلَّذِيٓ

أَحۡسَنَ

وَتَفۡصِيلٗا

لِّكُلِّ

شَيۡءٖ

وَهُدٗى

وَرَحۡمَةٗ

لَّعَلَّهُم

بِلِقَآءِ

رَبِّهِمۡ

يُؤۡمِنُونَ

١٥٤

Toen pven wij Môesa de Schrift (de Taurât), ter vervolmaking (van de gunst) voor degene die het goede verrichtte en als een uiteenzetting voor alle dingen en leiding en Barmhartigheid. Hopelijk zullen zij in de ontmoeting met hun Heer geloven.