{سودی هاوەڵایەتی كردنی پیاوچاكان} [ وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ ] وه‌ تۆ وا هه‌ست ئه‌كه‌ی كه‌ ئه‌وان به‌خه‌به‌رن له‌ كاتێكدا ئه‌وان خه‌وتوون له‌به‌ر ئه‌وه‌ی چاویان كراوه‌ته‌وه‌ [ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ] وه‌ له‌ كاتی خه‌وتندا ئه‌مدیو و ئه‌ودیویان پێ ئه‌كه‌ین بۆ ئه‌وه‌ی زه‌وی لاشه‌یان نه‌خوات [ وَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ ] وه‌ سه‌گه‌كه‌یشیان كه‌ له‌گه‌ڵیاندا بوو هه‌ردوو ده‌ستى شۆڕ كردۆته‌وه‌ له‌ به‌رده‌م ده‌رگاكه‌دا (نه‌چۆته‌ ژووره‌وه‌ بۆ پاسه‌وانى كردنیان، وه‌ له‌به‌ر ئه‌وه‌ى مه‌لائیكه‌تى ره‌حمه‌ت ناچێته‌ ماڵێكه‌وه‌ كه‌ سه‌گ و وێنه‌ى تێدا بێت) (ئه‌میش وه‌كو ئه‌وانى به‌سه‌ر هات، وه‌ له‌ قورئانى پیرۆز له‌گه‌ڵیاندا باسكراوه‌ كه‌ ئه‌مه‌ سودى هاوه‌ڵایه‌تى كردنى پیاوچاكانه‌) [ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا ] ئه‌گه‌ر تۆ بیانبینی ئه‌وه‌ لێیان ڕائه‌كه‌ی [ وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا (١٨) ] وه‌ لێیان ئه‌ترسیت و ترس پڕ دڵت ئه‌بێ به‌هۆی ئه‌و شێوازه‌ی كه‌ ئه‌وانی تیادان و خواى گه‌وره‌ واى كردبوو هه‌ركه‌س بیانبینێت لێیان رابكات تا كاتى دیاریكراو، یاخود وتراوه‌ له‌به‌ر درێژی نینۆك و قژو ریشیان .