[ وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ (٢٩) ] وه‌ قاچه‌كانی ئه‌ئاڵێنه‌ یه‌كدا ئه‌و قاچه‌ی كه‌ له‌ دونیادا پێی ئه‌ڕۆی ئێستا هه‌ڵی ناگرێت و ناتوانێ پێی بڕوات و قاچی ئاڵاوه‌ته‌ یه‌كدا، وه‌ خه‌ڵكی لاشه‌ی ئاماده‌ ئه‌كه‌ن بۆ ناشتن، وه‌ مه‌لائیكه‌تیش ڕوحه‌كه‌ی ئاماده‌ ئه‌كه‌ن بۆ بردن، یاخود دوارۆژى دونیاو یه‌كه‌م رۆژى قیامه‌ت به‌یه‌ك گه‌یشتن و سه‌ختى به‌سه‌ختى ده‌گات.